Usunięcie przerośniętego migdałka gardłowego – Adenotomia

gardlo

Migdałek gardłowy – tzw. trzeci migdał 

Stanowi skupisko tkanki chłonnej u szczytu nosowej części gardła. Razem z migdałkami podniebiennymi oraz innymi mniejszymi elementami układu chłonnego gardła stanowią pierwszą barierę chroniącą organizm przed drobnoustrojami. W okresie wczesnego dzieciństwa pełni on ważne funkcje immunologiczne.

To miejsce, w którym dochodzi do prezentacji organizmowi drobnoustrojów i alergenów, dzięki czemu uczy się on je rozpoznawać tak, aby móc w przyszłości wytwarzać przeciwciała i szybciej reagować obronnie na czynniki infekcyjne. W późniejszych latach jego rola traci na znaczeniu by w okresie dojrzewania zniknąć zupełnie.
Czasami, w przypadku intensywnego stymulowania tkanki migdałków poprzez np. nawracające infekcje, dochodzi do jego patologicznego przerostu oraz szeregu negatywnych następstw z tym związanych.

Kiedy bezskuteczne pozostaje leczenie farmakologiczne przerostu migdałka, najlepszym rozwiązaniem tego problemu jest chirurgiczne usunięcie migdałka gardłowego – adenotomia.

Adenotomia (adenoidektomia), czyli usunięcie przerośniętego migdałka gardłowego, jest chirurgicznym zabieg laryngologicznym przeprowadzanym głównie u dzieci powyżej 3 roku życia, w znieczuleniu ogólnym z intubacją.


Wskazania do adenotomii

Migdałki zazwyczaj ulegają nadmiernemu powiększeniu w wyniku podrażniania, alergii lub nawracających infekcji.
Możesz wtedy zaobserwować u chorego dziecka:

  • problemy z oddychaniem przez nos,
  • niewyraźna mowa,
  • chrapanie w czasie snu,
  • bezdech senny (który u dzieci może prowadzić do problemów behawioralnych, m.in.: nocne moczenie,
  • zaburzenia koncentracji,
  • zaburzenia psychiatryczne takie jak depresja i ADHD),
  • przewlekły katar i blokadę nosa,
  • nawracające infekcje uszu i zatok przynosowych,
  • trudności w jedzeniu,
  • przybieranie masy ciała


Co więcej, przerośnięty migdałek gardłowy upośledza drożność trąbki słuchowej, co może prowadzić do gromadzenia się wydzieliny w jamach bębenkowych oraz powodować zaburzenia słuchu.

W wielu przypadkach wystarczające jest podjęcie leczenia farmakologicznego, jednak u niektórych osób może rozwinąć się stan przewlekły wymagający już leczenia operacyjnego.

Jeżeli dostrzegasz u swojego dziecka, któreś z powyższych dolegliwości i zaczynają Cię one niepokoić – zapraszam Cię na konsultację, podczas której zdiagnozuję przyczynę problemu.


Przygotowanie do adenotomii

Podczas konsultacji przedoperacyjnej omawiam korzyści i ryzyko związane z zabiegiem. To spotkanie zazwyczaj obejmuje:

  • konsultację nt. aktualnego stanu zdrowia, przebytych zabiegów oraz leków i suplementów diety jakie Pacjent przyjmuje lub przyjmował,
  • badanie laryngologiczne
  • omówienie oczekiwań względem zabiegu.


Adenotomia jest częstym zabiegiem chirurgicznym. Może być wykonywana samodzielnie lub w połączeniu z tonsillotomią (przycięcie migdałków podniebiennych) lub tonsillektomią (usunięcie migdałków podniebiennych).

Przygotowując się do operacji pacjent powinien:

  • unikać leków zawierających ibuprofen zarówno przed, jak i po operacji
    (zażywanie tych leków może nasilać krwawienie),
  • przyjmować tylko te leki, które sam przepiszę lub zatwierdzę podczas naszej konsultacji.

Ryzyko związane z zabiegiem adenotomii:

Jak każda operacja, również i adenotomia, niesie ze sobą pewne ryzyko powikłań. Są to m.in.:

  • krwawienia wczesne, w ciągu 24 godzin po zabiegu;
  • krwawienia późne w 7- 10 dobie po zabiegu;
    przejściowa zmiana barwy głosu spowodowana obrzękiem w obrębie nosa;
  • przejściowy ból uszu;
  • zapalenie ucha środkowego;
  • infekcja;
  • ryzyko związane ze znieczuleniem, takie jak np. reakcje alergiczne i zaburzenia oddychania.


Pacjent może również potrzebować dodatkowej operacji, aby leczyć niektóre z tych powikłań. Statystycznie ryzyko ich wystąpienia jest bardzo niewielkie, niemniej jednak, należy je wziąć pod uwagę zanim podejmiesz ostateczną decyzję o poddaniu się operacji. Omówimy to w szczegółach podczas wizyty konsultacyjnej.


Przebieg zabiegu adenotomii

Usunięcie trzeciego migdałka – adenotomia – jest stosunkowo krótkim zabiegiem. Sama procedura trwa około  pół godziny, do godziny wraz ze znieczuleniem. Zabieg jest przeprowadzany w  znieczuleniu ogólnym (narkozie) w ramach chirurgii jednego dnia, co oznacza, że wypis do domu jest możliwy jeszcze tego samego dnia,  po kilkugodzinnej obserwacji.


Zalecenia po adenotomii

Przez pierwszych 3 dniach po zabiegu obowiązuje dieta półpłynna, chłodna. Należy unikać potraw twardych, gorących, pikantnych, kwaśnych i słonych oraz napojów gazowanych, ponieważ mogą nasilić występujące po zabiegu dolegliwości bólowe gardła lub spowodować krwawienie. Należy unikać również wysiłku fizycznego i w miarę możliwości ograniczyć kontakt z innymi osobami, ze względu na zwiększoną podatność na infekcje w okresie rekonwalescencji


Po zabiegu adenotomii

Typowe problemy po usunięciu trzeciego migdałka obejmują:

  • umiarkowany do silnego ból gardła przez kilka dni
  • ból uszu, szyi lub szczęki,
  • nudności i wymioty
  • łagodna gorączka przez 24-48 h
  • nieświeży oddech utrzymujący się do dwóch tygodni,
  • obrzęk języka lub gardła,
  • uczucie utknięcia w gardle,
  • niepokój lub zaburzenia snu u dzieci.


Ażeby złagodzić te dolegliwości, przy wypisie z kliniki otrzymasz ode mnie szczegółowe instrukcje pooperacyjne oraz recepty na ewentualne leki potrzebne w pierwszych dniach po operacji.

Co Cię powinno zaniepokoić?

  • Krwawienie
  • Gorączka
  • Odwodnienie objawiające się zmniejszonym oddawaniem moczu, pragnieniem, osłabieniem, bólem lub zawrotami głowy (typowe objawy odwodnienia u dzieci, to oddawanie moczu mniej niż dwa lub trzy razy dziennie lub płacz bez łez).
  • Problemy z oddychaniem.


Powyższe dolegliwości zdarzają się niezwykle rzadko, niemniej jednak jeżeli zauważysz którykolwiek z wyżej wymienionych objawów – niezwłocznie skontaktuj się ze mną lub udaj się do najbliższego oddziału laryngologii.